انجمن ایرانی مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی (با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی) مطالعات قرآن و فرهنگ اسلامی X2588-414 2 3 2018 11 22 The origin of different reading “ahsanna /ohsenna ” In the verse of marriage to female slave خاستگاه اختلاف خوانش « اَحْصَنَّ / اُحْصِنَّ » در آیه نکاح کنیزان 61 74 3561 FA روح الله نجفی گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه خوارزمی Journal Article 2017 11 13 In verse 25 of “Nesa” chapter in the Quran, there has been difference between reading the verb “ohsenna /ahsanna” to passive or active form. In the viewpoint of interpretation, reading “ohsenna” in passive form, has been attended with connotation of “Ihsaan” to marriage and reading “ahsanna” to active form with connotation of “Ihsaan” to Islam.<br /> This research shows that active reading of “ahsanna” and defining it to Islam, has no suitability to the order of the verse, and the origin of this contrary reading and meaning to the order of the verse refers to jurisprudence belief, it’s most important defender is _ Abdollah Ibn Masoud _ who has been the prophet’s companion and Quran’s teacher of the Kufics. In his belief, the penance by the lash for adultery by celibate and married female slave is alike, but the concept of the clause “Iza ohsenna” in verse 25, Nesa, with presupposition of connotation “Ihsan” to marriage, was not in the path of this imagination. So the reading of “ahsanna” to active form and defining it to Islam, was proposed.<br />The readings of the kufic latter readers unlike readers of other cities, are obviousely affected by Ibn Masoud’s opinion, In a form that the performance of septet or decuple readers shows that reading in active form, has been identified to a kufic form. در آیه 25 سوره نساء ، در قرائت فعل « أحصنَّ » به صیغه مجهول یا معلوم اختلاف شده است. از منظر تفسیری، قرائت « اُحْصِنَّ » به صیغه مجهول با معنا شدن «إحصان» به ازدواج و قرائت « اَحْصَنَّ » به صیغه معلوم با معنا شدن آن به اسلام، ملازمت داشته است. <br />تحقیق حاضر نشان می دهد که قرائت معلوم «أَحصَنَّ» و معنا گردیدن «اِحصان» به اسلام، با سیاق آیه، سازگاری ندارد و خاستگاه پیدایش این قرائت و معنای خلاف سیاق، به انگاره ای فقهی بازمی گردد که شاخص ترین مدافع آن، «عبداللّه بن مسعود»، صحابی پیامبر اسلام و معلّم قرآن کوفیان بوده است. به عقیده ابن مسعود ، حدّ زنا برای کنیز زناکار فاقد شوهر و شوهردار ، یکسان بود اما مفهوم مخالف شرط «إذا أحصنّ» در آیه 25 نساء ، در فرض معنا شدن «إحصان» به ازدواج، چنین انگاره ای را برنمی تافت.از این رو، قرائت معلوم «أَحصَنَّ» و معنای «اِحصان» برای اسلام، پیشنهاد گردید.<br /> خوانش قاریان بعدی کوفه نیز بر خلاف قاریان دیگر شهرها، از رأی ابن مسعود، تأثّری مشهود یافته است به گونه ای که عملکرد قاریان هفتگانه یا دهگانه ، معلوم می دارد که قرائت به صیغه معلوم، هویّتی کوفی پیدا کرده است. http://quranicstudies.ihcs.ac.ir/article_3561_37737e497e657bdd23f31d156851510a.pdf