Quranic Studies and Islamic Culture انجمن ایرانی مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی (با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی) مطالعات قرآن و فرهنگ اسلامی X2588-414 انجمن ایرانی مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی (با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی) 25 مقالۀ علمی ـ پژوهشی بررسی هم‎زمانی وجوه معنایی «رَبّ» در قرآن با رویکرد باهم‌آیی واژگانی بررسی هم‎زمانی وجوه معنایی «رَبّ» در قرآن با رویکرد باهم‌آیی واژگانی اصغرپور سیامک دانشجوی دکتری زبان و ادبیات عربی، دانشکده زبان‌های خارجی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران. 21 01 2020 3 4 1 22 01 06 2019 11 11 2019 Copyright © 2020, انجمن ایرانی مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی (با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی). 2020 https://quranicstudies.ihcs.ac.ir/article_4560.html

...همایندهای واژگانی در تعیین معانی دقیق آن دسته از واژه‌های قرآنی نیز که برداشت‌ها و ترجمه‌های متفاوتی از آن ارائه می‌شود، نقش اساسی ایفا می‌کند؛ از جمله واژه «رَبّ» که در مورد معناشناختیِ ریشه‌ای، تاریخی، کاربرد و نیز در مورد معانی و دلالت‌های آن در مواردی اتفاق‌آراء نبوده یا در تعیین این دلالت‌ها به‌ویژه در قرآن کریم و ترجمه آن، تنها به برخی از جنبه‌های کاربردی این واژه در همان ابتدای پیدایش استناد می‌شود. در ترجمه‌های مکارم شیرازی، فولادوند و صفوی گاهی واژه «ربّ» به عنوان معادل کلماتی مانند: صاحب، آقا، پروردگار، پادشاه و غیره به کار رفته است که این امر سبب شده دلالت و ترجمه آن نیز در برخی آیات به غیر خدا اطلاق شود. پژوهش حاضر با تکیه بر روش توصیفی- تحلیلی بر آن است تا با توجه به اصل باهم‌آیی واژگان، دلالت‌های واژه «رَبّ» را برهه زمانی نزول قرآن، متن و ترجمه آن بررسی کند. نتیجه پژوهش نشان می‌دهد صورت اسمی واژه «رَبّ» در همه سوره‌ها به‌جز آیات 41، 42 و 50 سوره یوسف درباره خداوند متعال استعمال شده است. لذا اطلاق آن به غیر خدا در ترجمه آیاتی مانند آیه 23 سوره یوسف صحیح نیست. اما ...

 باهم‌آیی واژگانی دلالت و معنی قرآن کریم رَبّ
Quranic Studies and Islamic Culture انجمن ایرانی مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی (با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی) مطالعات قرآن و فرهنگ اسلامی X2588-414 انجمن ایرانی مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی (با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی) 25 مقالۀ علمی ـ پژوهشی ازخوانی مفهوم «القیامه» در پرتو مطالعات شناختی و تاریخی فتاحی زاده فتحیه استاد گروه قرآن و حدیث دانشگاه الزهرا(ع) امینی فریده پ‍ژوهشگر پسا دکتری، گروه قران وحدیث دانشگاه الزهرا 21 01 2020 3 4 23 43 14 03 2020 14 03 2020 Copyright © 2020, انجمن ایرانی مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی (با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی). 2020 https://quranicstudies.ihcs.ac.ir/article_4664.html

لقیامه یکی از اسامی آخرت در قرآن است که در همه کاربردها به صورت ترکیب یوم‌القیامه بکار رفته است،کاربردهای قرآنی حاکی از آن است مراد ازیوم‌القیامه زمان داوری است،در آثار لغویان این مفهوم از ماده [ق‌وم] و به معنای برخاستن از قبر یا ایستادن در برابر خداوند ذکر شده است،مفسران در خصوص این مفهوم بر دو نظرند:برخاستن از قبر و ایستادن در برابر خداوند را به عنوان معنای این مفهوم ذکر کرده اند.مطالعه این ماده در خانواده زبان‌های سامی گویای ساختارِ خلاق طرحواره تصوری قائم بودن که از مبنایی بدنمند برخوردار است،پیش مفهومی است که برای این ماده میتوان در نظر گرفت سپس این پیش مفهوم در قالب استعاره مفهومی به عنوان ساختارِ خلاقِ دیگر درمعناسازی،در قرآن بکار گرفته شده است و استعاره مفهومی[یوم القیامه دادگاه است] خلق شده است،کلان استعاره ای که استعاره های خرد متعدد بر محورآن انسجام یافته اند و مفهوم «القیامه» را در قرآن برای مخاطب مفهوم سازی می کنند،مفهوم سازی های صورت گرفته پیرامون مفهوم «القیامه» و تفاوت آن با مفهوم «بعث» دیگر مسئله ای است که به آن پرداخته شده است و نتایج حاکی ازآن است که عدم مشابهت در نگاشت های استعاری، عدم مشابهت در معنای حوزه واژگانی را به همراه خواهد داشت.

 قرآن القیامه ایستادن استعاره مفهومی عدالت ریشه شناسی قرآن کریم ازهرى، محمد بن احمد(1421).تهذیب اللغۀ،بیروت،دار احیاء التراث العربی ابن­اثیر،مبارک بن محمد(1412).النهایة فی غریب الحدیث و الاثر، دمام السعودیه،دار ابن­الجوزی ابن­عاشور،محمد ابن طاهر(بی تا). التحریر و التنویر، بی جا، بی­ نا ابن­عطیه اندلسى،عبدالحق بن غالب‏(1422). المحرر الوجیز فى تفسیر الکتاب العزیز،بیروت،دار الکتب العلمیه ابن­فارس،احمد(1404). مقاییس معجم مقاییس اللغه، چاپ اول،تهران، انتشارات علوم اسلامی ابن منظور،محمد بن مکرم(1414). لسان العرب‏، چاپ اول، بیروت،دارصادر ابوحیان،محمد بن یوسف(1420). البحر المحیط فى التفسیر،بیروت ، دارالفکر اخوان طبسی، محمد حسین، میرحسینی، یحیی(1395)«ریشه شناسی تاریخی واژگان قرآن و اثرآن بر فهم مفردات قرآن : مطالعه موردی ریشه قسط»، فصلنامه علمی –پژوهشی پژوهشنامه تفسیر و زبان قرآن ، شماره:2، صص 113-132 افراشی، آزیتا(1395). مبانی معناشناسی شناختی،تهران، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی امینی، فریده(1397).استعاره­های مفهومی حوزه داوری قیامت در قرآن،رساله دکتری، استادان راهنما:فتحیه فتاحی زاده، آزیتا افراشی، دانشگاه الزهرا 12. بحرانى، هاشم بن سلیمان (1416). البرهان فى تفسیر القرآن‏، تهران، بنیاد بعثت بیضاوى، عبد الله بن عمر(1418). أنوار التنزیل و أسرار التأویل‏، بیروت، داراحیاء التراث العربى‏ ثعلبى نیشابورى،ابو اسحاق احمد بن ابراهیم‏(1422).الکشف و البیان عن تفسیر القرآن‏، بیروت، دارإحیاء التراث العربی‏ جانسون، مارک(1397).بدن در ذهن، ترجمه: جهانشاه میرزابیگی،تهران، آگاه جوهری،اسماعیل ابن عماد(1404). الصحاح،بیروت، دار العلم خمینی، روح الله(1373). ولایت فقیه حکومت اسلامی، تهران، موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی همو(بی­تا).تحریرالوسیله، جلد اول، قم،موسسه مطبوعاتی اسماعیلیان همو(1421). کتاب البیع، تهران: مؤسسة تنظیم و نشر آثار الامام الخمینی دهخدا،علی اکبر(1341). فرهنگ دهخدا، تهران، سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور راغب اصفهانى،حسین بن محمد(1412). المفردات فی غریب القرآن‏، چاپ اول، بیروت‏، دارالعلم الدار الشامیة زبیدی، سید محمد(1306). تاج العروس من جواهر القاموس،مصر، داراحیاء التراث العربیة زحیلى، وهبة بن مصطفى‏(1418). التفسیر المنیر فى العقیدة و الشریعة و المنهج‏، بیروت،دارالفکرالمعاصر زمخشرى،محمود(1407).الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل‏، چاپ اول،بیروت، دار الکتاب العربی شمس،عبدالله(1391). ادله اثبات دعوی، تهران،انتشارات دارک طباطبائی،سید محمد حسین(1417). المیزان فى تفسیر القرآن، قم‏،دفتر انتشارات اسلامى جامعه‏ مدرسین حوزه علمیه قم طبرسی، فضل بن حسن(1373).مجمع البیان فى تفسیر القرآن‏، تهران‏، انتشارات ناصر خسرو طبری،محمد بن جریر(1412).جامع البیان فى تفسیر القرآن‏، بیروت، دارالمعرفه طریحى، فخرالدین بن محمد(1416).مجمع البحرین، چاپ سوم، قم،مؤسسة البعثه طوسی،محمّد بن حسن(بی­تا) التبیان فى تفسیر القرآن‏،بیروت،دار احیاء التراث العربى عمید،حسن(1389).فرهنگ فارسی عمید، تهران، انتشارات راه رشد فخرالدین رازى، محمد بن عمر(1420).مفاتیح الغیب‏،چاپ سوم،بیروت،دار احیاء التراث العربى فراهیدى،خلیل بن احمد(1410). کتاب العین‏، چاپ دوم، قم،انتشارات هجرت فیروزآبادی،محمد بن یعقوب(1415).قاموس المحیط، بیروت،دارالکتب العلمیه فیومی احمد بن محمد(1414).المصباح المنیر، قم، مؤسسۀ دارالهجرة قرطبى، محمد بن احمد(1364).الجامع لأحکام القرآن‏،تهران، انتشارات ناصر خسرو کوچش، زلتان(1393)، مقدمه‌ای کاربردی بر استعاره، ترجمه: شیرین پور ابراهیم، تهران، سمت لیکاف،جورج و جانسون، مارک(1394). استعاره‌هایی که با آن زندگی می‌کنیم، ترجمه:‌هاجرآقا ابراهیمی،تهران، نشر علم نجفی، محمدحسن(1362). جواهر الکلام فی شرائع الاسلام، مترجم:علی آخوندی، بیروت، دار الحیاء التراث العربی مجلسی، محمد باقر(1403). بحار الانوار لدرر اخبار الائمة الاطهار،چاپ دوم، بیروت، داراحیاء التراث العربى مشکور، محمد جواد(بی­تا)فرهنگ تطبیقی زبان عربی با زبانهای سامی و ایرانی، بی­جا، بنیاد فرهنگ ایران مصطفوى،حسن‏(1360) التحقیق فی کلمات القرآن الکریم‏، تهران، بنگاه ترجمه و نشر کتاب مطهری،مرتضی،(1385). مجموعه یادداشت های، جلد6، تهران، انتشارات صدرا نیشابورى، نظام الدین حسن(1416).تفسیر غرائب القرآن و رغائب الفرقان‏، بیروت، دار الکتب العلمیه ولفنسون، اسرائیل(1929).تاریخاللغاتالسامیۀ، مصر، الاعتماد 46.   Beeston, A.F.L., & Ghul, M. A. (1982). Sabaic Dictionary/ Dictionanaire Sabeen. Beirut: Éditions Peeters. Black,Jeremy(2000) A concise dictionary of Akkadian, Wiesbaden, Harrassowitz, Brun, J(1895),Dictionarium Syriaco-Latinum, Beryti Phoeniciorum,Typographia PP. Soc. Jesu Costaz,Louis(2002),Dictionarie Syriaque-Francais/Syriac-English Dictionary,Beirut:Dar EL-Machreq Dillmann, Augusti: Lexicon linguae aethiopicae, ----, weigel, ---- Dolgopolsky,Aharon(2008).Nestratic Dictionary, Cambrige:McDonalda Institue for Archaeological Research. Gesenius, William(1939): A Hebrew and English lexicon of the old testsment, , Oxford Jastrow,Marcus(1903)A dictionary of the Targumin,London/New­ York:Pardes Publishing House Jeffery, A) 2007( The Foreign Vocabulary of the Qur’an. Baroda: Oriental Institute. 56. Lealau. Wolf(1991) Comparative dictionary of Geʻez, Wiesbaden, Harrassowitz Macuch, R(1963) A mandaic dictionary, Oxford university press,London. Mingana,A (1927), Syriac Influence on the Style of the Kuran,in Reyland Bulletin Orel, Vladimir & Stolbova, Olga(1995) Hamito-Semitic ethymological dictionary Smith , R. Payne (1879) ,Thesaurus Syriacus, Oxonii, e typographeo Clarendoniano Sweetser,Eve(1990).From Etymology to Pragmatic: Metaphorical and Cultural Aspect of Semantics Structure,Cambridge:Cambrige UniversityPress Zammit, Martin: A comprative lexical study of quranic Arabic, 2002, Brill, Boston _||_
Quranic Studies and Islamic Culture انجمن ایرانی مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی (با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی) مطالعات قرآن و فرهنگ اسلامی X2588-414 انجمن ایرانی مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی (با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی) 25 مقالۀ علمی ـ پژوهشی بررسی استعاره‌ی جهتی واژه‌ی حیوة در قرآن، بر اساس نظریه‌ی استعاره‌ی مفهومی زکائی حسین دانشجوی دکترای زبان شناسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قم باقرزاده کسمانی مراد استادیار ادبیات دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس اردبیلی لیلا دکتری زبانشناسی همگانی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 21 01 2020 3 4 45 69 16 02 2020 16 02 2020 Copyright © 2020, انجمن ایرانی مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی (با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی). 2020 https://quranicstudies.ihcs.ac.ir/article_4569.html

نظر به اینکه بسیاری از پیامهای قرآنی به‌صورت تلویحی بیان‌شده‌اند، در این پژوهش، تلاش‌شده تا بر‌اساس نظریه‌ی استعاره‌ی مفهومی، استعاره‌ی جهتی واژه‌ی «حیوة» در قرآن بررسی‌شود. برای این کار، ترجمه‌ی مکارم و تفاسیر المیزان و نمونه برای جمع‌آوری داده‌ها استفاده‌شد و سپس این داده‌ها موردتحلیل قرارگرفتند. باتوجّه‌به واژه‌ی حیوة، نگارندگان به استعاره‌های جهتی بالا، پایین و نزدیک دست‌یافتند، اما استعاره‌ی جهتی دور درخصوص واژه‌ی حیوة به‌کارنرفته‌است. مفاهیمی ازقبیل خیر، برکت و نعمت و یا مفاهیمی که منسوب به خداوند هستند، استعاره‌ی جهتی بالا، و مفاهیمی مانند ضعف، خواری، عذاب و رسوایی ، استعاره‌ی جهتی پایین را نشان‌می‌دهند. استعاره‌ی جهتی نزدیک، با همنشینی اسم‌اشاره‌ی «هذه» با واژه‌ی حیوة نشان‌داده‌شده-است و در چند آیه دیده‌می‌شود که پستی و حقارت زندگی دنیا، تأکید بر آن، و یا تأثیر و نتیجه‌ی اعمال ما در این دنیا را نشان-می‌دهد. پژوهش حاضر، کارآمدی نظریه‌ی نوین استعاره در تحلیل زبان قرآن را نشان‌می‌دهد که این خود، به درک، ترجمه و تفسیر بهتر مفاهیم قرآنی منجرمی‌شود.

 قرآن استعاره‌ی مفهومی استعاره‌ی جهتی استعاره بالا/ پایین استعاره نزدیک واژه‌ی «حیوة» - قرآن کریم - نرم­افزار قرآنی حبل­المتین، ویرایش 7.0، مؤسّسه موج همراه نور، 1398. - امینی، حیدرعلی؛ کامیابی گل، عطیه؛ نوروزی، علی (1394). « بررسی استعاره مفهومی هستی شناختی در سوره واقعه»، مجموعه مقالات دومین همایش ملی قرآن کریم و زبان و ادب عربی (ج ا)، کد مقاله: 525- الف. - حجازی، بهجت السادات. «استعاره مفهومی آیه نور در قرآن»، فنون ادبی، پاییز 1395، دوره 8، شماره 3 (پیاپی 16)، صص 102-85. - حسینی، سید مطهره؛ قائمی نیا، علیرضا. «استعاره مفهومی رحمت الهی در قرآن کریم»، ذهن، بهار 1396، دوره 18، شماره 69، صص 52-27. - جُر، خلیل(1393). فرهنگ لاروس (عربی-فارسی)، ترجمه سید­حمید طبیبیان، تهران: موسسه انتشارات امیر­کبیر. - جرجانی، عبدالقاهر(1368). دلائل الاعجاز فی القرآن، ترجمه سیدمحمد رادمنش، مشهد: موسسه چاپ و انتشارات آستان قدس رضوی. - راسخ مهند، محمد (1396). درآمدی بر زبان شناسی شناختی (ویراست دوم)، تهران: انتشارات سمت. - روشن، بلقیس؛ اردبیلی، لیلا (1395). مقدمه ای بر معناشناسی شناختی، تهران: نشر علم. - شفیعی کدکنی، محمدرضا (1378). صور خیال، تهران: چاپ نیل. - صباحی گراغانی، حمید؛ حدیریان شهری، احمدرضا؛ محمدحسین زاده، عبدالرضا. «بررسی استعاره مفهومی درسوره بقره (رویکرد زبان­شناسی شناختی)»، نشریه ادب و زبان، بهار و تابستان 1395، دوره 19، شماره 39، صص 108-85. - صفوی، کورش (1379). درآمدی بر معنی­شناسی، تهران: انتشارات سوره مهر(حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی). - طباطبایی، سید­محمد­حسین (1366). تفسیر المیزان، ترجمه سید­محمد­باقر موسوی همدانی، قم: دفتر انتشارات اسلامی. - عندلیبی، عادل؛ عبد. «استعاره کانونی در انسان­شناسی قرآن»، پژوهشنامه فلسفه دین (نامه حکمت )، بهار و تابستان 1385، دوره 4، شماره 1، صص 144-129. - قائمی نیا، علیرضا. «نقش استعاره های مفهومی در تفکر دینی»، قبسات، زمستان 1388، دوره 14، شماره 54، صص 168-159. - قائمی نیا، علیرضا (1390). معناشناسی شناختی قرآن، تهران: انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی. - قرشی، سید علی اکبر(1375). قاموس قرآن، تهران: دارالکتب الاسلامیه. - کرد­زعفرانلو کامبوزیا، عالیه؛ حاجیان، خدیجه. «استعاره های جهتی قرآن با رویکرد شناختی»، نقد ادبی، بهار 1389، دوره 3، شماره 9، صص 139-115. - گیررتس، دیرک (1393). نظریه های معنی­شناسی واژگانی، ترجمه کورش صفوی، تهران: نشر علمی. - لیکاف، جرج؛ جانسون، مارک (1395). استعاره هایی که با آنها زندگی می­کنیم، ترجمه هاجر آقاابراهیمی، تهران: نشر علم. - مکارم شیرازی، ناصر (1375). تفسیر نمونه، تهران: دارالکتب الاسلامیه. - هوشنگی، حسین؛ سیفی پرگو، محمود. «استعاره های مفهومی در قرآن از منظر زبان­شناسی شناختی»، پژوهشنامه علوم ومعارف قرآن کریم، سال اول، تابستان 1388، شماره 3، صص 34-9. - یگانه، فاطمه، افراشی، آزیتا. «استعاره­های جهتی در قرآن با رویکرد شناختی»، جستارهای زبانی، آذر و دی 1395، دوره 7، شماره 5 (پیاپی 33 )، صص 216-193. - Eweida, Sara. “The Realization of Time Metaphors and the Cultural Implications”; An Analysis of the Quran and English Quranic Translations, Special Project PK, 2006, Stockholm University: Department of English. - Geeraerts, Dirk (2010). Theories of  Lexical Semantic. Oxford: Oxford University Press. -Jakel, Olaf. “Hypothesis Revisited: The Cognitive Theory of Metaphor Applied to Religious Texts”. metaphoric.de , 2002. - Kovecses, Z. (2010). Metaphor: A Practical Introduction, New York: Oxford University Press. - Lakoff, George & Johnson, Mark (1980). Metaphors We Live by, Chicago: Chicago University Press. - Lakoff, G.; Johnson, M. &Turner, M. (1989). More Than Good Reason: A Field Guide to Poetic Metaphor, Chicago: University of Chicago Press. - Lakoff, George and Johnson, Mark (1999). Philosophy in the Flesh: The Embodied Mind and Its Challenge to Western Thought, New York: Basic Books. - Ortony, Andrew (1979). Metaphor and Thought, Cambridge: Cambridge University Press._||_
Quranic Studies and Islamic Culture انجمن ایرانی مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی (با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی) مطالعات قرآن و فرهنگ اسلامی X2588-414 انجمن ایرانی مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی (با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی) 25 مقالۀ علمی ـ پژوهشی فرآیندشناسی شگرد ادبی "تهکم" و نقش شناخت آن در تفسیر قرآن رحیملو عباس کارشناسی ارشد قران وحدیث پژوهشگاه حوزه و دانشگاه طیب حسینی سیدمحمود دانشیار گروه قرآن پژوهی، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه فتحی علی استادیار گروه قرآن پژوهی، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه 21 01 2020 3 4 71 93 03 03 2020 03 03 2020 Copyright © 2020, انجمن ایرانی مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی (با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی). 2020 https://quranicstudies.ihcs.ac.ir/article_4616.html

شیوة ادبی "تهکم"، شگردی بر پایة وارون‌گویی و با بسامد بالا در قرآن است. این پژوهش با بازخوانی انتقادی تاریخچه این شیوة زبانی در دانش بلاغت و نمایان‌سازی ناهمسانی آن با استعاره و سایر مجازها، افزون بر جایگاه‌شناسی شیوة زبانی تهکم در دانش بدیع، از فرآیند و رمز و راز کارایی و گیرایی این فن ادبی پرده‎برداری می‎کند. از آنجا که برخی قرآن‌پژوهان، شناخت دانش بدیع را تنها در زیبایی‎شناسی قرآن کارا دیده و آن را در فهم و تفسیر سودمند ندیده‌اند، این جستار با بازتعریف کاربردی از شگرد تهکّم و با نوخوانی آیات، به شیوة توصیفی-تحلیلی در پی پاسخ بدین پرسش برآمده که شناخت این آرایه، چه کارکردهای فراگیری در فهم و تفسیر قرآن دارد؟ نتیجه پژوهش آن است که پرده‎برداری از معنایِ معنا و تحلیل ناسازواری درون‌متنی یا برون‎متنی آیات، آشکارسازی انگیزة گزینش واژگان در محور جانشینی، پیش‌آوری برداشتی پویا و اثرگذار با فعلیت‌بخشی و بازسازیِ نشانه‎های متن، و پیشگیری از حمل واژگان بر معانی و مصادیق غیرظاهر، از کارکردهای شناخت این شیوة زبانی در فرآیند برداشت معنای متن قرآن است.

 بدیع تهکم استعاره آشنایی‎زدایی قواعد تفسیر قرآن کریم. اب‍ن‌ اب‍ی‌ الاص‍ب‍ع المصری‌، ع‍ب‍دال‍ع‍ظی‍م‌ ب‍ن‌ ع‍ب‍دال‍واح‍د (1995م). ت‍ح‍ری‍ر ال‍ت‍ح‍ب‍ی‍ر، قاهره: ال‍م‍ج‍ل‍س‌ الأع‍ل‍ی. --------- (1957م(، بدیع القرآن، تحقیق: حفنی محمد شرف، قاهره: نهضة مصر. اب‍ن‌ ج‍ن‍ی‌، ع‍ث‍م‍ان ‌ب‍ن‌ ج‍ن‍ی (2004م)‌، ال‍م‍ح‍ت‍س‍ب‌ ف‍ی‌ ت‍ب‍ی‍ی‍ن‌ وج‍وه‌ ش‍واذ ال‍ق‍راءات‌ و الای‍ض‍اح‌ ع‍ن‍ه‍ا، تحقیق:‌ ع‍ل‍ی‌ ال‍ن‍ج‍دی‌ ن‍اص‍ف‌، ق‍اه‍ره‌: وزاره‌ الاوق‍اف‌. ابن حاجب، عثمان بن عمر (1425ق)، الإیضاح فی شرح المفصل، دمشق: دار سعدالدین. ابن حجه، تقى الدین بن على ‏(1425ق)، خزانة الأدب و غایة الأرب‏، محقق: دیاب، کوکب‏، بیروت: دارصادر. ابن سیده، علی بن اسماعیل (1421ق)، المحکم و المحیط الأعظم‏، محقق: عبدالحمید هنداوی، بیروت: دار الکتب العلمیة ابن‏ عاشور، محمدطاهر (1420ق)، التحریر و التنویر. بیروت: مؤسسة التاریخ العربی. ابن مالک، محمد بن محمد (1989م)، المصباح، تحقیق: حُسنی عبدالجلیل یوسف، قاهره: ﻣﮐﺗﺑﺔ الآداب. 10. ابن منظور، محمد بن مکرم (1414ق)، لسان العرب، بیروت: دار صادر. 11. ابن یعقوب مغربى، احمد (1424ق)، مواهب الفتاح فی شرح تلخیص المفتاح‏، بیروت: دار الکتب العلمی. 12. ابوالسعود، محمد (1983م)، ارشاد العقل السلیم الى مزایا القرآن الکریم، لبنان: دار إحیاء التراث العربی. 13. ابوالفتوح رازى، حسین بن على(1408ق)، روض الجنان و روح الجنان، مشهد: آستان قدس رضوى. 14. ابوحیان، محمد بن یوسف (1420ق)، البحر المحیط فى التفسیر، بیروت: دار الفکر. ابوعبیده، معمر بن مثنى (1381ق)، مجاز القرآن، مصر: مکتبة الخانجی. 16. أخفش، سعید بن مسعده (1423ق)، معانى القرآن، بیروت: دار الکتب العلمیة. 17. ازهرى، محمد بن احمد (1412ق)، تهذیب اللغة، بیروت: دار احیاء التراث العربی‏. 18. اشکورى، محمد بن على (1373ش)، تفسیر شریف لاهیجى، تهران: داد. 19. آلوسى، محمود بن عبدالله (1415ق)، روح المعانی، بیروت: دارالکتب العلمیة. 20. بابایی، علی‌اکبر (1394ش)، قواعد تفسیر قرآن، قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، سازمان سمت. 21. بقاعى، ابراهیم بن عمر(1427ق)، نظم الدرر فى تناسب الآیات و السور، بیروت: دار الکتب العلمیة. 22. بیضاوى، عبدالله بن عمر (1418ق)، أنوار التنزیل و أسرار التأویل، بیروت: دار إحیاء التراث العربی. 23. تفتازانى، مسعود بن عمر (1376ش)، مختصر المعانی، قم: دار الفکر. 24. جاحظ، عمرو بن بحر (1418ق)، البیان و التبیین. قاهره: مکتبة الخانجی. 25. جرجانی، عبدالقاهر(1422ق)، دلائل الاعجاز، محقق: عبدالحمید هنداوی. بیروت: دار الکتب العلمیه. 26. ------- (2001م)، أسرار البلاغة فی علم البیان، بیروت: دار الکتب العلمیة. 27. جوهری، اسماعیل (1376ق)، الصحاح، محقق: احمد عبدالغفور عطار، بیروت: دار العلم للملایین. 28. حسینی‌مدنی، سیدعلی (1969م)، ان‍وار ال‍رب‍ی‍ع‌ ف‍ی‌ ان‍واع‌ ال‍ب‍دی‍ع‌. تحقیق: هادی شکر، نجف: مطبة النعمان. 29. خطیب‌قزوینى، محمد بن عبد الرحمن (2010م)، الإیضاح،‏ بیروت: دار الکتب العلمیة. 30. خ‍ف‍اج‍ی‌، اح‍م‍دب‍ن‌ م‍ح‍م‍د (1417ق)، عنایة القاضی و کفایة الراضی، بیروت، دار الکتب العلمیة. راغب‌اصفهانى، حسین بن محمد (1412ق)، مفردات ألفاظ القرآن، بیروت: دار القلم‏. 32. رجبی، محمود، (1383ش)، روش تفسیر قرآن‏، قم: پژوهشکده حوزه و دانشگاه‏. 33. زرکشى، محمد بن بهادر (1410ق)، البرهان فى علوم القرآن. بیروت: دار المعرفة. 34. زمخشرى، محمود بن عمر (1407ق)، الکشاف، بیروت: دار الکتاب العربی. 35. --------- (1979م)، اساس البلاغه، بیروت: دار صادر. 36. سکاکی، یوسف بن ابى بکر(2000م)، مفتاح العلوم، تحقق: عبدالحمید هنداوی، بیروت: دار الکتب العلمیة. 37.سمین، احمد بن یوسف (1414ق)، الدر المصون فى علوم الکتاب المکنون، بیروت: دار الکتب العلمیة. 38.  سهیلی، عبدالرحمن (2000م)، الروض الأنف فی شرح السیرة النبویة لابن هشام، بیروت: دار إحیاء التراث العربی. 39. سیالکوتی، عبدالحکیم (بی تا)، حاشیه السیالکوتی علی کتاب المطول، قم: منشورات الرضی. 40. سیبویه، عمرو بن عثمان (1408ق)، الکتاب، محقق: عبدالسلام محمد هارون، قاهره: مکتبة الخانجی. 41. شفیعی کدکنی، محمدرضا (1389ش)، صور خیال در شعر فارسی، چاپ پانزدهم، تهران: آگاه. 42. --------- (1396ش)، رستاخیز کلمات، چاپ چهارم، تهران: سخن. 43. شمیسا، سیروس (1394ش)، بیان، چاپ چهارم از ویراست چهارم، تهران: میترا. 44. شوکانى، محمد (1414ق)، فتح القدیر، دمشق: دار ابن کثیر. 45. صادقى تهرانى، محمد (1406 ق)، الفرقان فى تفسیر القرآن بالقرآن و السنة، قم: فرهنگ اسلامى. 46. صاوى، احمد بن محمد (1427ق)، حاشیة الصاوی على تفسیر الجلالین، بیروت: دار الکتب العلمیة. 47. صفوی، کورش (1394ش)، از زبان‌شناسی به ادبیات(جلد دوم: شعر)، چاپ چهارم، تهران: سوره مهر 48. --------- (1396ش)، استعاره، تهران: نشر علمی 49. طباطبایى، محمدحسین (1390ق)، المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات. 50. طبرسى، فضل بن حسن (1372ش)، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، چاپ سوم، تهران: ناصر خسرو. 51. طبرى، محمد بن جریر (1412ق)، جامع البیان فى تفسیر القرآن. بیروت: دار المعرفة. 52. طوسى، محمد بن حسن (بی تا)، التبیان فی تفسیر القرآن، بیروت: دار إحیاء التراث العربی. 53. طیب‎حسینی، سیدمحمود (1395ش)، پیامبر اندیشناک خلافت، قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه. 54. علوی، یحیی بن حمزه (1423ق). الطراز المتضمن لأسرار البلغة. بیروت: مکتبه عنصری. 55. فخررازى، محمد بن عمر(1420ق)، التفسیر الکبیر، چاپ سوم، بیروت: دار إحیاء التراث العربی. 56. فراء، یحیى بن زیاد (1980م.)، معانى القرآن، قاهره: الهیئة المصریة العامة للکتاب. 57. فضل الله، محمدحسین (1419ق)، من وحی القرآن، بیروت: دارالملاک. 58. قونوى، اسماعیل بن محمد (1422 ق)، حاشیة القونوى على تفسیر البیضاوى، بیروت: دار الکتب العلمیة. 59. کاشفى، حسین بن على (بی تا)، تفسیر حسینى (مواهب علّیه)، سراوان، نور. 60. مراغى، احمد مصطفى (بی تا)، تفسیر المراغى، بیروت: دار الفکر. 61. مرتضى زبیدى، محمد بن محمد (1414ق)، تاج العروس، بیروت: دار الفکر. 62. مقاتل بن سلیمان (1423 ق)، تفسیر مقاتل بن سلیمان، بیروت: دار إحیاء التراث العربی. 63. مکارم‌شیرازى، ناصر (1371ش)، تفسیر نمونه، تهران: دار الکتب الإسلامیة. 64. مولایی نیا، عزت الله، دهقان ضاد، رسول، کدخدایی، مرضیه سادات (1393ش)، «بررسی اغراض بلاغی اسلوب های تهکّم و استهزاء در قرآن کریم»، فصلنامه پژوهش‌های ادبی-قرآنی، سال دوم، شماره 2، صص 61-71. 65. نحاس، احمد بن محمد (1421ق)، اعراب القرآن، بیروت: دار الکتب العلمیة. 66. نسفى، عمر بن محمد (1376ش)، تفسیر نسفى، تهران: سروش. 67. نظام‌الاعرج، حسن بن محمد (1416ق)، تفسیر غرائب القرآن و رغائب الفرقان، بیروت: دار الکتب العلمیة. 68. نقى‎پورفر، ولی الله (1381ش)، پژوهشى پیرامون تدبر در قرآن، تهران: أسوه. 69. واحدى، على بن احمد (1415 ق)، الوجیز فى تفسیر الکتاب العزیز، بیروت: دار القلم. 70. وحیدیان کامیار، تقی (1393ش)، بدیع: از دیدگاه زیبایی‌شناسی، تهران: سمت. 71. هاشمی‌‌رفسنجانی، اکبر (1386ش)، تفسیر راهنما، قم: بوستان کتاب. Abrams, M.H, (1999). A Glossary Of literary Terms, Seventh Edition, USA: Earl. McPeek. Eco, Umberto (1992), Interpretation and Overinterpretation, ed. stefan collini, England: Cambridge university press. _________ (1995), The role of the reader: Explorations in the semiotics of texts, Bloomigton: university of Indiana press. Geeraerts, Dirk (2010), Theories of Lexical Semantics, New York: Oxford University Press. Lakoff, George; Johnsen, Mark (2003), Metaphors we live by, London: The University of Chicago press. Makaryk, Irena Rima (1995), Encyclopedia of Contemporary Literary Theory: Approaches, Scholars, Terms. Canada: University of Toronto Press. Mir, Mustansir (1988), »The Qur'an as literature«, Religion and Literature, 20, pp. 49-64.  _||_
Quranic Studies and Islamic Culture انجمن ایرانی مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی (با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی) مطالعات قرآن و فرهنگ اسلامی X2588-414 انجمن ایرانی مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی (با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی) 25 مقالۀ علمی ـ پژوهشی نقد روایات مشورت با زنان در تفاسیر روایی (با تأکید بر تاریخ ظهور روایات) ریعان معصومه استادیاردانشگاه بوعلی سینا، دانشکده ادبیات و علوم انسانی 21 01 2020 3 4 95 114 03 03 2020 03 03 2020 Copyright © 2020, انجمن ایرانی مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی (با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی). 2020 https://quranicstudies.ihcs.ac.ir/article_4615.html

منابع روایی مسلمانان مملو از احادیثی است که مستقیم و غیر مستقیم مردان را بر طرد زنان و عدم مشارکت اجتماعی با آنان ترغیب کرده است. این روایات ذیل تفسیر برخی آیات قرآن کریم در تفاسیر مأثور رواج یافته است. آنان در تفسیر "و لاتؤتوا السّفهاء اموالکم" زنان ‏را مصداق اتم سفاهت دانسته‏اند. روایات عدم مشورت با زنان نیز ذیل آیات «انّ النفس لأمارة بالسوء الاّ ما رحم ربّی» و «انّ من ازواجکم و اولادکم عدواً لکم» آمده و مردان را به عدم تشاور با زنان ترغیب می‏کند. تاریخ ظهور این‏ گفمان، روایات قرن دوم تا قرن چهارم است که حاصل یک منظومه فکری و روشمندی است که جهت باور درونی در ذات اندیشه و تفکر دینداران، مردان را بر طرد اجتماعی زنان ترغیب کرده است؛ و فرآیند فلسفی- اجتماعی این گفتمان القاء نابرابری‏های جنسیتی در تعلیمات دینی و باورهای رسمی جامعه بوده است. ما در این مقاله با تاریخ‏گذاری روایات، به ناسازگاری آنها با روح کلی و گوهر اصیل دین پرداخته و تفاسیر معاصر را در اعراض از رویه تفاسیر روایی مورد بازخوانی قرار داده‏ایم.

 "سفاهت زنان" "مشورت زنان" "تاریخ‏گذاری روایات" "تفاسیر روایی - قرآن کریم - الآلوسی. ابوالفضل شهاب‌الدین محمود. تفسیر الآلوسی. بی نا، ( بی تا). - الابشیهی، شهاب الدین محمد بن احمد. المستطرف فی کل فن مستظرف. دار المکتبة الهلال، (بی تا). - اخوان الصفا. رسائل اخوان الصفاء و خلان الوفاء. بیروت: دارالصادر، (1376 ق). - الآملی، حیدر بن علی، تفسیر المحیط الاعظم و البحر الخضم فی تأویل کتاب الله العزیز المحکم، مؤسسة فرهنّگی و نشر نور علی نور، (1428ق). - ابن ابی الحدید، عبدالحمید، شرح نهج البلاغة، قاهرة: مکتبة عیسی البابی الحلبی، (1379ق). - ابن حجر، شهاب الدین احمد بن علی العسقلانی، فتح الباری، بیروت: دار الفکر، (بی تا). - ابن حزم، علی بن احمد بن سعید. المحلی. بیروت: دارالفکر، (بی تا). - ابن حنبل، احمد، مسند احمد، بیروت: دار الصادر، (بی تا).  - ابن سلامة القضاعی، محمد. مسند الشهاب. بیروت: مؤسسة الرسالة، (1405ق). - ابن العربی، محمد بن عبدالله. احکام القرآن. بیروت: دارالفکر، (بی تا). -ابو‏الفتوح الرازی، حسین بن علی بن محمد. روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن. مشهد: بنیاد پژوهش‏های اسلامی آستان قدس رضوی، (1372ش). - البغدادی، عبدالقادر بن عمر. خزانة الادب. بیروت: دارالکتب العلمیّة، (1998م). - البلاغی النجفی، محمد جواد، آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن، قم: بنیاد بعثت، 011420ق). - الثعلبی، احمد بن محمد. الکشف و البیان عن تفسیر القرآن. بیروت: دار احیاء التراث العربی، (1422ق). - الجرجانی، ابوالفتوح، تفسیر شاهی، تهران: مؤید، (1362ش). - الحائری الطهرانی، علی. تفسیر مقتضیات الدرر. تهران: دارالکتاب الاسلامیة، (1338ق). - الرازی، فخرالدین، تفسیر الرازی، بی‏جا، (بی‏تا)، چاپ دوم. -ریعان، معصومه، تاریخ‏گذاری روایات مذمت اجتماعی زنان از دیدگاه فریقین، رساله دکتری، دانشگاه قم: (1395). - الزبیدی، محمد مرتضی الحسینی الواسطی. تاج العروس. بیروت: دارالفکر، (1414ق). - السبزواری، حاج ملا هادی، شرح مثنوی، تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنّگ و ارشاد اسلامی، (1374ش). - السلمی، عبدالرحمن، حقائق الفسیر (تفسیر السلمی)، بیروت: دارالکتب العلمیة، (1421ق). - السهیلی، عبدالرحمن بن عبدالله. الروض الأنف فی تفسیر السیرة لابن هشام. بیروت: دارالفکر، (1409ق). - طباطبایی، محمد حسین. تفسیر المیزان. قم: مؤسسة النشر الاسلامی لجماعة المدرسین، (بی تا). - طبری، محمد بن جریر، جامع البیان عن تأویل آی القرآن (تفسیر الطبری)، بیروت: دارالفکر، (1415ق). - عاملی، ابراهیم، تفسیر عاملی (فارسی)، تهران: کتابختنه صدوق، (بی‏تا). - عباسی، مهرداد، مطالعات قرآن و حدیث در غرب، مصاحبه با روزنامه اطلاعات، 24/4/94. - العجلونی، اسماعیل بن محمد. کشف الخفاء و مزیل الالباس عما اشتهر من الاحادیث علی السنة الناس. بیروت: دارالکتب العلمیّة، (1408ق). - العینی، بدرالدین محمود. عمدة القاری. بیروت: داراحیاء التراث العربی، (بی تا). - غزالی، ابوحامد. احیاء علوم الدین. بیروت: دار الکتب العربی، (بی تا). - الفتنی، محمد طاهر بن علی. تذکرة الموضوعات. بی جا، (بی تا). - القاری، ملا علی. شرح مسند ابی حنیفه. بیروت: دارالکتب العلمیّة، (بی تا). - --------- . الموضوعات الکبری. القاری، ملاعلی. الاسرار المرفوعة فی الاخبار المرفوعة (الموضوعات الکبری). بیروت: المکتب الاسلامی، الطبعة الثانیة، (1406ق). - الکنانی، علی بن محمد بن عراق. تنزیه الشریعة المرفوعة عن الاخبار الشنیعة الموضوعة. مصر: مکتبة القاهرة، (بی تا). - المبارکفوری، محمد بن عبدالرحمن بن عبدالرحیم. تحفة الأحوذی. بیروت: دارالکتب العلمیّة، (1410ق). - المزی، یوسف. تهذیب الکمال فی اسماء الرّجال. تحقیق: عواد معروف، بیروت: مؤسسة الرسالة، (1406ق). - المصطفوی، حسن، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، تهران: مؤسسة الطباعة والنشر وزارة الثقافة و الارشاد الاسلامی، (1417ق). -معارف مجید و شفیعی، سعید، درآمدی بر مطالعات حدیثی در دوران معاصر، تهران: انتشارات سمت، (1394ش) - مغنیه، محمد جواد، التفسیر الکاشف، بیروت: دارالعلم الملایین، (1987م). - مقاتل بن سلیمان، تفسیر مقاتل بن سلیمان، بیروت: دارالکتب العلمیة، (1424ق). - مکارم شیرازی، ناصر، الامثل قی تفسیر کتاب الله الامنزل، بی‏جا، (بی‏تا). - المناوی، محمد عبد الرؤوف. فیض القدیر شرح الجامع الصغیر من احادیث البشیر و النذیر. تصحیح: احمد عبد السلام بیروت: دار الکتب العلمیّة، (1415ق). - موتسکی، هارالد و گلدزیهر، ایگناس و دیگران، تاریخ‏گذاری حدیث روش‏ها و نمونه‏ها. به کوشش و ویرایش سید علی آقایی، تهران: انتشارات حکمت، (1394). - النسفی، عمر بن محمد، مدارک التنزیل و حقائق التأویل (تفسیر النسفی)، بیروت: بی‏جا، (بی‏تا). - ورام بن ابی فراس، حسین. تنبیه الخواطر و نزهة النواظر المعروف بمجموعة ورام. تهران: چاپخانه حیدری، (1368ش)._||_
Quranic Studies and Islamic Culture انجمن ایرانی مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی (با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی) مطالعات قرآن و فرهنگ اسلامی X2588-414 انجمن ایرانی مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی (با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی) 25 مقالۀ علمی ـ پژوهشی واکاوی کنش عاطفی در داستانهای قرآنی با تأکید بر نظریه کنش منظوری سِرل محمدی مجید استادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه رازی سرخی رحیم دانشجوی دکترای زبان و ادبیات عربی دانشگاه رازی 21 01 2020 3 4 115 131 16 02 2020 16 02 2020 Copyright © 2020, انجمن ایرانی مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی (با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی). 2020 https://quranicstudies.ihcs.ac.ir/article_4567.html

هر زبان یا متنی بر اساس کارکرد و بافت مورد نظرش، انواع کنشهای گفتاری را به همراه دارد. نظریه کنش‌های غیربیانی توسط جان سِرل (1969) انگلیسی در حوزه پراگماتیک مطرح شد. کنش عاطفی نوعی کنش غیربیانی است که احساسات و فعلهای عاطفی گوینده را بیان می‌کند. از آنجا که دین مقوله‌ای کاربردی و متناسب با هر زمان و مکان است، بنابراین زبان قرآن، زبانی کاربردشناختی بوده و منبع غنی مطالعات زبان‌شناسی به‌شمار می‌رود. قصص قرآنی یکی از جنبه‌های اعجاز قرآن کریم هستند که از جنبه‌های ساختار زبانی و بافت متنی مورد بررسی قرار می‌گیرند. بهره‌گیری ‌از کنش‌های گفتاری بویژه کنش عاطفی در داستانهای قرآنی بسیار ظرافتمندانه روی داده است تا اهداف و مفاهیم الهی به آسانی به هر مخاطبی در هر زمان و مکانی منتقل شود. در این جستار سعی بر آن شده است با روش توصیفی- تحلیلی ابتدا نگاهی گذرا به داستانهای قرآنی و چارچوب نظری کنش عاطفی داشته و در ادامه به بررسی و تحلیل تعدادی از داستانهای قرآنی بر اساس الگوی کنش عاطفی جان سِرل پرداخته شود. مهمترین یافته این مقاله این است کنش عاطفی (تأثیری) از پربسامدترین کنشهای گفتاری در بافت قصص قرآنی به شمار می‌رود

 منظور شناختی کنش عاطفی جان سِرل بافت داستان‌های قرآنی -قرآن مجید. 1-چپمن، شیوا(1384) از فلسفه به زبانشناسی، ترجمه حسین صافی، تهران: گام نو. 2- بستانی، محمود(1384) پژوهشی در جلوه های هنری قرآن، ترجمه محمد حسین جعفرزاده، مشهد: آستان قدس رضوی. 3-سید قطب، ابراهیم حسین شاذلی(1359)آفرینش هنری در قرآن، ترجمه محمد مهدی فولادوند،تهران: بنیاد قرآن. 4- شحّاته، عبدالله محمود(1374) درآمدی به تحقیق در اهداف و مقاصد سوره‌های قرآن کریم، ترجمه سید محمدباقر حجتی، تهران: چاپ دوم، قم: دفتر نشر فرهنگ اسلامی. 5- شمیسا، سیروس(1383)نقد ادبی، تهران: چاپ چهارم، انتشارات فردوس. 6-صفوی، کوروش(2004)درآمدی به معناشناسی، تهران: نشر سوره مهر. 7- طباطبائی، سیدمحمدحسین(1363.) تفسیر المیزان، ترجمه سید محمدباقر موسوی همدانی، قم: نشربنیاد علمی و فکری علامه طباطبائی. 8-عبداللهی، محمد علی، افعال گفتاری، مجله نقد ونظر، پزوهشگاه فرهنگ واندیشه اسلامی، شماره29. 9-مکاریک، ایرنا ریما(1385) دانش‌نامه‌ی نظریه‌های ادبی معاصر، ترجمه مهران مهاجر و محمد نبوی، تهران: چاپ دوم، نشرآگه. 10- نقی پور، ولی الله(1371) پژوهشی پیرامون تدبر در قرآن کریم، تهران: اسوه. 11-crystal, daivid (2008), A dictionary of linquis ticsanad phonetic, sixth edition oxfored black well publishing ltd. 12-searle, J. R (1979) expression and meaning: studies in the theory of speech acts. Cambridge university press. 13-verchueren, J (2003) understanding pragmatics. London: Arnold._||_
Quranic Studies and Islamic Culture انجمن ایرانی مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی (با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی) مطالعات قرآن و فرهنگ اسلامی X2588-414 انجمن ایرانی مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی (با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی) 25 unavailable بازرگان و بازگشت به قرآن جعفری سید محمد مهدی استاد دانشکده ادبیات دانشگاه شیراز 21 01 2020 3 4 121 135 14 03 2020 14 03 2020 Copyright © 2020, انجمن ایرانی مطالعات قرآنی و فرهنگ اسلامی (با همکاری پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی). 2020 https://quranicstudies.ihcs.ac.ir/article_4665.html

از صدر اسلام تاکنون، مسلمانان، به­تناوب، غرق در حدیث و تاریخ و فقه و مسائل فرعی دیگر شده­اند، و چون این انحراف به اوج خود رسیده، مصلحی قیام کرده و بازگشت به قرآن را ندا داده است. در دوره­ی معاصر جمال­الدین­اسد آبادی منادی « بازگشت به قرآن» است،‌ و در پاسخ به او بزرگانی در سراسر جهان اسلام، و ازجمله ایران، قرآن را سرلوحه­ی آموزه­ها و رهنمود­های سیاسی و اجتماعی و فرهنگی قرار دادند و «قرآن راهنمای عمل» شعار آنان شد.

 بازگشت به قران مهندس بازرگان قران در صحنه اجتماع