قرآن کریم
ابن‌عاشور، محمدطاهر. (۱۴۲۰ق). تفسیر التحریر و التنویر المعروف بتفسیر ابن عاشور. بیروت: فرهنگ نشر نو.
ابن‌فارس، احمد بن فارس. (۱۴۰۴ق). معجم مقاییس اللغة. به کوشش عبدالسلام محمد هارون. قم: دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم.
بیضاوی، عبدالله بن عمر. (۱۴۱۸ق). أنوار التنزیل و أسرار التأویل. بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
جبل، محمد حسن. (۲۰۱۰م). المعجم الاشتقاقی المؤصل لألفاظ القرآن الکریم. قاهره: مکتبة الآداب.
جوادی آملی، عبدالله. (۱۳۶۳). «تفسیر سوره بقره، جلسه ۲۶». بنیاد بین‌المللی علوم وحیانی اسراء. https://javadi.esra.ir/en/w/-25-1363-12-27-
ــــــــــــ. (۱۳۶۶). «تفسیر سوره بقره، جلسه ۴۳۲». بنیاد بین‌المللی علوم وحیانی اسراء. https://javadi.esra.ir/en/w/-432-1366-10-09-
ــــــــــــ. (۱۳۶۸الف). «تفسیر سوره آل عمران، جلسه ۱۳۰». بنیاد بین‌المللی علوم وحیانی اسراء. https://javadi.esra.ir/ar/w/alemran_130
ــــــــــــ. (۱۳۶۸ب). «تفسیر سوره آل عمران، جلسه ۲۵۲». بنیاد بین‌المللی علوم وحیانی اسراء. https://javadi.esra.ir/ar/w/alemran_252
ــــــــــــ. (بی‌تاالف). «تفسیر سوره اعراف، جلسه ۲۲۶». بنیاد بین‌المللی علوم وحیانی اسراء. https://javadi.esra.ir/en/w/aaraf_226
ــــــــــــ. (بی‌تاب). «تفسیر سوره انعام، جلسه ۱۱۸». بنیاد بین‌المللی علوم وحیانی اسراء. https://javadi.esra.ir/en/w/anaam_118
حلی، حسن بن یوسف. (۱۳۹۹ق). کشف‌المراد فی‌شرح تجریدالاعتقاد. بیروت: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات.
راغب اصفهانی، حسین بن محمد. (۱۴۱۲ق). مفردات ألفاظ القرآن. به کوشش صفوان عدنان داوودی. بیروت: دار الشامیة.
رضا، محمد رشید. (۱۴۱۴ق). تفسیر القرآن الحکیم الشهیر بتفسیر المنار. بیروت: دارالمعرفة.
زمخشری، محمود بن عمر. (۱۴۰۷ق). الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل و عیون الأقاویل فی وجوه التأویل. بیروت: دارالکتب العربی.
سبحانی تبریزی، جعفر. (۱۴۲۷ق). بحوث فی الملل و النحل. قم: مؤسسة الإمام الصادق علیه السلام.
شریفی، محمد و اشتیاقی، نسرین. (۱۳۹۴ش). «مکر و چگونگی انتساب آن به خداوند». مطالعات قرآنی. سال ششم. شماره ۲۲. صفحات مقاله.
طبرسی، فضل بن حسن. (۱۴۰۸ق). مجمع البیان فی تفسیر القرآن. بیروت: دار المعرفة.
طبری، محمد بن جریر. (بی‌تا). جامع البیان عن تأویل آی القرآن. مکه مکرمه: دار التربیة و التراث.
طوسی، محمد بن حسن. (بی‌تا). التبیان فی تفسیر القرآن. بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
عبداللهی، طاهره و یوسفی، رقیه. (۱۳۹۹ش). «چگونگی انتساب مکر به خداوند: تطبیق دیدگاه مفسران اشاعره و شیعه». مطالعات دین‌پژوهی. سال چهارم. شماره ۸. صفحات مقاله.
عسکری، ابوهلال. (۱۴۱۲ق). معجم الفروق اللغویة. قم: مؤسسة النشر الإسلامی التابعة لجماعة المدرسین.
فخر رازی، محمد بن عمر. (۱۴۲۰ق). التفسیر الکبیر. بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
فضل‌الله، محمدحسین. (۱۴۳۹ق). من وحی القرآن. بیروت: دار الملاک للطباعة و النشر و التوزیع.
قاسمی، جمال‌الدین. (۱۴۱۸ق). تفسیر القاسمی: محاسن التأویل. بیروت: دار الکتب العلمیة.
قرطبی، محمد بن احمد. (۱۳۶۴ش). الجامع لأحکام القرآن. تهران: ناصرخسرو.
قطب، سید. (۱۴۰۸ق). فی ظلال القرآن. بیروت: دارالشروق.
کرمی‌نیا، محمد و حسینی امین، حسین. (۱۳۹۷ش). «بررسی مفهوم مکر خدا». پژوهشنامه حکمت و فلسفه اسلامی. شماره ۵۱. صفحات مقاله.
مراغی، احمد مصطفی. (بی‌تا). تفسیر المراغی. بیروت: دارالفکر.
مصطفوی، حسن. (۱۳۸۵ش). التحقیق فی کلمات القرآن. تهران: مرکز نشر آثار علامه مصطفوی.
مظفر، محمدرضا. (بی‌تا). أصول الفقه. قم: اسماعیلیان.
