منابع
قرآن کریم.
1. آیتی، عبدالمحمد. (1374 ش). ترجمه قرآن، تهران: سروش.
2. ابندُرید، محمّد بن حسن. (1987 م). جمهرة اللغة، بیروت: دارالعلم للملایین.
3. ابنعاشور، محمدطاهر. (1420 ق). التحریر و التنویر، بیروت: مؤسسة التاریخ العربی.
4. ابنفارس، احمد. (1399 ش). معجم مقاییس اللغة، بیروت: دارالفکر.
5. ابنمنظور، محمّد بن مکرم. (1414 ق). لسان العرب، بیروت: دار صادر.
6. ابوالفتوح رازی، حسین بن علی. (1408 ق). روض الجنان و روح الجنان فی تفسیر القرآن، مشهد: بنیاد پژوهشهای اسلامی آستان قدس رضوی.
7. ادیشیر، (1908 م). الألفاظ الفارسیة المعربة، بیروت: المطبعة الکاثولیة للآباء الیسوعیین.
8. ارفع، کاظم. (1381 ش). ترجمه قرآن، تهران: فیض کاشانی.
9. أزهری، محمّد بن احمد. (1421 ق). تهذیب اللغة، بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
10. اسفراینی، شاهفور بن طاهر. (1375 ش). تاج التراجم فی تفسیر القرآن للاعاجم، تهران: علمی و فرهنگی.
11. الهی قمشهای، مهدی. (1380 ش). ترجمه قرآن، قم: فاطمه الزهراء.
12. انصاریان، حسین. (1383 ش). ترجمه قرآن، قم: اسوه.
13. جندی، علی. (1412 ق). فی تاریخ الأدب الجاهلی، بیروت: دار التراث.
14. جوهری، اسماعیل بن حماد. (1407 ق). الصحاح: تاج اللغة وصحاح العربیة، بیروت: دار العلم للملایین.
15. حَرب، طلال. (1993 م). دیوان المُهَلْهِل، بیروت: دار العالمیه.
16. راغب اصفهانی، حسین بن محمّد. (1412 ق). المفردات فی غریب القرآن، بیروت: دارالقلم.
17. زمخشری، جاراللّه. (1407 ق). الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل و عیون الأقاویل فی وجوه التأویل، بیروت: دارالکتب العربی.
18. طباطبایی، سید محمدحسین. (1390 ق). المیزان فی تفسیر القرآن، بیروت: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات.
19. طبرسی، فضل بن حسن. (1408 ق). مجمعالبیان فی تفسیر القرآن، بیروت: دارالمعرفة.
20. طبری، محمد بن جریر. (1412 ق). جامع البیان فی تفسیر القرآن، بیروت: دارالمعرفة.
21. طبری، محمد بن جریر.(1356 ش). ترجمه تفسیر طبری، تهران: توس.
22. طوسی، محمد بن حسن. (1413 ق). التبیان فی تفسیر القرآن، بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
23. طمّاس، حمدو. (1426 ق). دیوان النابغة الذبیانی، بیروت: دار المعرفة.
24. فخررازی، ابوعبدالله محمد بن عمر. (1420 ق). مفاتیح الغیب، بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
25. فراهیدی، خلیل بن احمد. (1410 ق). العین، قم: دارالکتب الهجرة.
26. فولادوند، محمدمهدی. (1415 ق). ترجمه قرآن، تهران: دارالقرآن الکریم.
27. مکارم شیرازی، ناصر. (1373 ش). ترجمه قرآن، قم: دفتر مطالعات تاریخ و معارف اسلامی.
28. مقاتل بن سلیمان. (1423 ق). تفسیر مقاتل بن سلیمان، بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
29. مکنزی، د.ن. (1373 ش). فرهنگ کوچک زبان پهلوی، ترجمه مهشید میرفخرایی، تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
30. مشکور، محمدجواد. (1357 ش). فرهنگ تطبیقی عربی با زبانهای سامی و ایرانی، تهران: بنیاد فرهنگ ایران.
31. مصطفوی، حسین. (1385 ش). التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، تهران: مرکز نشر آثار علّامه مصطفوی.
32. میبدی، احمد بن محمد. (1371 ش). کشفالاسرار، تهران: امیرکبیر.
33. نجم، محمد یوسف. (1400 ق). دیوان أوس بن حجر، بیروت: دار بیروت.
34. یعقوب الثالث، اغناطیوس. (1969 م). البراهین الحسیه علی تقارض السریانیه و العربیه، دمشق: مجمع اللغة العربیة.
35. ضامن، حاتم. (1407 ق). «شعر الفند الزمانی». مجلة المجمع العلمی العراقی، مجلد 37، عدد 4. بغداد: المجمع العلمی العراقی.
36. Ambros, Arne A. (2004). A Concise Dictionary of Koranic Arabic. With the collaboration of Stephan Prochazka, Wiesbaden: Reichert.
37. Amir-Moezzi, Mohammad Ali & Guillaume Dye (eds). (2019). Le Coran des historiens, II: Commentaire et analyse du texte coranique, Paris: Les Éditions du Cerf.
38. Arberry, A. J. (1996). The Koran Interpreted: A Translation, New York.
39. Bell, Richard. (1991). The Qur’ān: Translated with a Critical Re-arrangement of the Surahs, Edinburgh: T. & T. Clark.
40. Blachère, Régis. (1949–1977). Le Coran: Traduction selon un essai de reclassement des sourates, Paris: G.-P. Maisonneuve et Larose.
41. Brockelmann, Carl. (1928). Lexicon Syriacum, Halle: Niemeyer.
42. Ciancaglini, Claudia A. (2008). Iranian Loanwords in Syriac, Wiesbaden: Reichert Verlag.
43. Ehret, Christopher. (1995). Reconstructing Proto-Afroasiatic (Proto-Afrasian), Vol. 126. University of California Publications in Linguistics.
44. Ellenbogen, Maximillian. (1957). Foreign Words in the Old Testament: Their Origin and Etymology, London: Lowe & Brydone.
45. Gesenius, H. W. F. (1979). Gesenius Hebrew and Chaldee Lexicon to the Old Testament Scriptures, Transl. S. P. Tregelles, Baker Book House.
46. Jastrow, Marcus. (1903). A Dictionary of the Targumim, the Talmud Babli and Yerushalmi, and the Midrashic Literature, Leipzig: W. Drugulin.
47. Jennings, William. (1926). Lexicon to the Syriac New Testament, Oxford: Clarendon.
48. Lane, E. W. (1968). An Arabic-English Lexicon, Beirut: Librairie du Liban.
49. Leslau, Wolf. (1991). Comparative Dictionary of Ge'ez, Wiesbaden: Harrassowitz.
50. Makki, El Rabih. (2013). Decomposition of Hamito-Semitic Roots into Their Ultimate Primeval Components, Beirut: Bissan Publishers & Distribution.
51. Makujina, John. (1999). “Dismemberment in Dan 2:5 and 3:29 as an Old Persian Idiom: ‘To Be Made into Parts’,” Journal of the American Oriental Society, 119(2), 309–312.
52. Moscati, S. (1980). An Introduction to the Comparative Grammar of the Semitic Languages, Wiesbaden: Otto Harrassowitz.
53. Noonan, B. J. (2019). Non-Semitic Loanwords in the Hebrew Bible: A Lexicon of Language Contact, University Park, PA: Eisenbrauns.
54. Orel, V. E. & Stolbova, O. V. (1995). Hamito-Semitic Etymological Dictionary: Materials for a Reconstruction, Leiden: Brill.
55. Paret, Rudi. (1962). Der Koran: Übersetzung. Stuttgart: Kohlhammer.
56. Payne Smith, Robert. (1903). A Compendious Syriac Dictionary, Oxford: Clarendon.
57. Pickthall, Marmaduke. (1930). The Meaning of the Glorious Koran: An Explanatory Translation, New York: Alfred A. Knopf.
58. Thambyrajah, Jonathan. (2023). Loanwords in Biblical Literature: Rhetorical Studies in Esther, Daniel, Ezra and Exodus, London: T&T Clark.
59. Yusuf Ali, Abdullah. (1934). The Holy Qur’an: Text, Translation and Commentary, Lahore: Shaikh Muhammad Ashraf.
60. Zammit, Martin R. (2002). A Comparative Lexical Study of Quranic Arabic, Leiden: Brill.
61. https://www.bible.com/bible/904
62. https://www.bible.com/fa/bible/118 (هزاره نو)
